می پرستمت عزیزه قـــــلبم (( ب .....))
زندگی رنج وعذابی بیش نیست
موج خیزوالتهابی بیش نیست
آن دو چشمی که دریا خواندمش
حال می بینم سرابی بیش نیست
گریه مردم فریب چشم او
پیش چشمم حبابی بیش نیست
ای همه نقش ونگار دلفریب
روی زشتی ها نقابی بیش نیست
شرح لیلاوغم مجنون او
خستگی آور کتابی بیش نیست
آن چرا من عمر نامیدم دریغ
دیر فهمیدم که خوابی بیش نیست
روز تمرین اشاره یادته ؟ شبا چیدن ستاره یادته ؟
شعرای کتاب درسی یادته ؟ یادته گفتی می ترسی یادته ؟
عکسمون تو قاب عکسا یادته ؟ بله ی بدون مکث و یادته ؟
دستمون تو دست هم بود یادته ؟ غصه هامون خیلی کم بود یادته ؟
چشم نازت مال من بود یادته ؟ دیدن من غدغن بود یادته ؟
روزگار قهر و آشتی یادته ؟ هیچ کسو جز من نداشتی یادته ؟
رویاهای آسمونی یادته ؟ قول دادی پیشم بمونی یادته ؟
روزای بی غم و غصه یادته ؟ ببینم اول قصه یادته ؟
گل سرخا رو نچیدیم یادته ؟ یه روزی همو ندیدیم یادته ؟
حرفامون سر صداقت یادته ؟ تو ، تو مجازات خیانت ، یادته ؟
پنهونی سر قرارا یادته ؟ تاخیرات توی بهارا یادته ؟
گوش ندادیم به نصیحت یادته ؟ گشتنت دنبال فرصت یادته ؟
دستات و میخوام بگیرم یادته ؟ راستی من بی تو میمیرم یادته ؟
دونه دادن به کبوتر یادته ؟ خاطرات توی دفتر یادته ؟
فال با نیت رسیدن یادته ؟ طعم قهوه رو چشیدن یادته ؟
یادته دعا می کردیم واسه هم ؟ واسه رسیدن به هم یادته ؟
پیش هم بودیم نذاشتن یادته ؟ اونا ما رو دوس نداشتن یادته ؟
نامه بدون امضا یادته ؟ اسم مستعار .... یادته ؟
طرح اون انگشتر من یادته ؟ پاسخ مختصر من یادته ؟
فال حافظ شب یلدا یادته ؟ اسممو گذاشتی رویا یادته ؟
چیزی خواستیم از خدامون یادته ؟ مستجاب نشد دعامون یادته ؟
چشمون زدن حسودا یادته ؟ چشمامون شد مثل رودا یادته ؟
گفتی ما باید جدا شیم یادته ؟ گفتی باید بی وفا شیم یادته ؟
یه دفه ازم بریدی یادته ؟ حتی گریمم ندیدی یادته ؟
گفتی عشق تو هوس بود یادته ؟ گفتی خوب بود ولی بس بود یادته ؟
حلقه من دست تو دیدم یادته ؟ کلی سرزنش شنیدم یادته ؟
چشم من به چشمت افتاد یادته ؟ کاری که دست دلم داد یادته ؟
حالا اومدم همونجا وایستادم که تقاضای تو رو جواب بدم
درآوردم از دستم انگشترو جا گذاشتمش همونجا پیش تو
اما قول دادم به قلبم و خدا ، دیگه دل ندم به عشق آدما . 
بی صدا ، چه بی ریا عاشق شدم . بالاخره گرمای دستاش آتیشم زد و رفت .
هیچوقت نمی خواستم گرماشو حس کنم که اسیر آتیش عشقش نشم ،
اما ... کار خودشو کرد ، بدجور آتیشم زد ، منو در تب عشقش سوزوند
و در اوج سوختن منو رها کرد و رفت .
سوختم و خاکستر شدم ولی خاکستر عشقش هم حرارت داره و تا ته وجودم رو می سوزونه .
او گفت : برای چه زنده ای ؟ در دل گفتم
: تو ... به دو چیز اعتقاد دارم یکی خدا و دیگری تو .
من در دنیا دو چیز میخواهم یکی تو و دیگری خوشبختی تو .
من این دنیا را برای دو چیز میخواستم یکی تو و دیگری با تو .
هرگاه دیدی خورشید سخت غروب کرد ،
هر گاه دیدی ماهیها شنا نمی کنند و پرواز می کنند ،
هر گاه دیدی خورشید از مغرب طلوع می کند بدان فراموشت کرده ام .
فقط عشق
با سکوت زیرکانه منو فریاد زدی
با چشات دوست دارم رو تو گوشم داد زدی
با نگاه عاشقت مست مستم کردی
به می و جام و سبو باده پرستم کردی
الهی الهی تا نفس تو سینه هست
بمونی برای من
نم از امتحان عشق من .....
مرگ من نزدیک است
باور کن
لحظه ی سخت نبودن
بسیار
نزدیک است
باور کن
دیگر از پنجره ی بسته ی شهر
هیچ کس
شعر زیبای زمان را
نتوان ریخت برون
دیگر از چلچله ها هیچ کسی نیست بدارد خبری
مشت ها بود نشان خروار
و نهایت شبهی بود که من می دیدم
عینکی باید داشت
عینکی تا ابدیت
تا عقل
و نه دل
و دل از باغچه باید به برون کرد سریع
که مبادا اندکی جهل کند یک احساس
من
سپیدار بلندی بودم
سایه ام
برگ و تمام هستی ام
مال کسی بود روزی
من به یک زیر نگاهش جان به جان دادم و او
باز مرا خوب ندید
حال چند تکه ی بی ارزش چوبی هستم
چند تکه که به دیده زشت است
ارزان است
در عمل این ها نیست
من به تاراج تمام لحظه های آبی احساسم
مدیونم
و زمانی که جهان در گرو مشت من است
می خندم
و بلند خواهم گفت
این فقط
ذره ای از
شعله ی چند تکه ی چوب زشت است
من
سپیدار بلندی بودم ...
حال تنها شعله و آتش و دردم
همین
آرزویم اینست :
نتراود اشک در چشمان تو هرگز
مگر از شوق زیاد
نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز
و به اندازه هر روز
هر لحظه
تو عاشق باشی
عاشق آنکه تو را می خواهد
و به لبخند تو از خویش رها می گردد
و تو را دوست بدارد
به همان اندازه
که دلت می خواهد
هر کسي سهم خودش را طلبيد
سهم هر کس که رسيد
داغ تر از دل ما بود
ولي نوبت من که رسيد
سهم من يخ زده بود!
سهم من چيست مگر؟
يک پاسخ
پاسخ يک حسرت!
سهم من کوچک بود
قد انگشتانم
عمق آن وسعت داشت
وسعتي تا ته دلتنگيها
شايد از وسعت آن بود
که بي پاسخ ماند
قسم به مهتاب كه عكس رخ اوست...
عزيز دل.....
گفتم كه هيچگاه اشكهايم را نمي بيني مگر .....
در شاديهاي بزرگ و غم هاي بزرگ.....
خودت برايم خواندي...نگذار در لحظاتي از زندگي به خاطر كوچك ترين
چيزها كه بزرگ جلوه ميكند اشك در چشمانت
جاري شود اشك براي شاديهاي بزرگ و غم هاي بزرگ
است...
کاش آن روز که تقديم تو شد همه ي هستي من
مي سپردم که مواظب باشي جنس اين جام بلور است
لبريز از عشق و غرور گر بازيچه شود
مي شکند... مي شکند ...مي شکند... مي شکند
سلام دوستان... سلام عزیزم (( میدونی که با کیم ))
اینم یه عکس از همسر مستربین
سلام دلم خیلی گرفته.gif "icon_pf (7)"){kind=icon}
خدا به تو دو تا پا داد تا با آنها راه بروی. دو تا دست داد تا نگه داری.
دو گوش برای شنیدن و دو چشم برای دیدن داد ولی چرا فقط یک قلب به تو داد؟
چون قلب دوم تو رو به کس دیگری داد تا تو آن را پیدا کنی
هر كي با حقيقت تو دلش محبته
هر كي با يه قلب پاك عاشق ضمانته
مثل من هميشه تنها مي مونه
يه غريق كه تو دريا مي مونه
خوش بحالت كه تو بي محبتي
بردي از ياد مرا مثل طوفان اومد
گذشتي و دادي بر باد مرا
تو منو شكستي آفرين به تو
با همه نشستي آفرين به تو
چرا بعضی از مردم اینقدر راحت دل رو میشکونن
در حالی که میدونن طرف مقابلشون داره زجر میکشه؟
آیا میدونن و میشکونن؟
چه کسی
چه کسی باید بگوید
چه کسی خواهد رفت؟
منم آن ویرانه کاشانه
منم آن سراسر اندوه و ناله
منم آن نینوای مرده ، خفته درخاک
منم آن گیاه خشکیده در خاک
منم آن طفلک تنهای تنها
منم آن نازنین بی یار و یاور
منم آن یتیم بی پدر، مادر
منم آن تازه طلوع،غروب کرده
منم آن ناامید بخت برگشته
منم آن به دور افتاده غمگین
منم آنمجنون بی لیلی
منم آن عاقل مست دیوانه
هنوزم از چشم سیاهم اینرا نمیخواهی نمیخوانی؟؟
گفتی که به احترام دل باران باش
باران شدمو به روی گل باريدم
گفتی که به بوس روی نيلوفر را
از عشق تو کونه های اوبوسيدم
گفتی که ستاره شوولی روشن کن
من همچو گل ستارها تابيدم
گفتی که برای باغ دل پيچک باش
بر ياسمن نگاه تو پيچيدم
گفتی که برای لحظه ای دريا باش
دريا شدمو تو را به ساحل ديدم
گفتی که شکوفه کن به فصل پائيز
گل دادمو با طعم لبت روييدم
گفتی که بيا از وفايت بگذر
از لهجه بی وفائيت رنجيدم
گفتم که بهانه ات برايم کافيست
خواستم هديه ای برايت بفرستم گل گفت مرا بفرست که مظهر زيبای هستم
آب گفت که مرا بفرست که مايع شادی و لطافت هستم
ابر گفت مرا بفرست که مانند ابری بهاری به پايش اشک بريزم
خار گفت مرا بفرست تا دو چشم دشمنانش فرو روم
ناگاه صدای شنيدم که آن صدای قلبم بود که می گفت !!!
مرا بفرست تا به او بگو يم که از صميم قلب تو را دوست دارم
تنـــها درد شـکـسـتن را شـیشـه می دانــد و بــس
شکست قلب مــرا و گـفـت هـر چه بـود شکست
به گریه گفتمش آری ولی افسوس چه زود شکست
ولي يادش رفته بود که به من مي گفت تو زندگي من هستي
روزي از روزها از او پرسيدم به چه اندازه مرا دوست داري گفت به اندازه ماه
در آسمان نگاهي به آسمان انداختم ديدم که هوا باراني بود و ماه در آسمان معلوم نبود
شبي از شبها از او پرسيدم به چه اندازه مرا دوست داري گفت به اندازه ستاره هاي آسمان
نگاهي به آسمان انداختم ديدم که هوا ابري بود وستاره اي در اسمان نبود خواستم
براي از دست دادنش قطره اي اشک بريزم ولي حيف تمام اشکهایم
تبدیل به باران شده بود .... و او به من بی اعتنا
ای ستاره ها که بر فراز آسمان
با نگاه خود اشاره گر نشسته اید
ای ستاره ها که از ورای ابرها
بر جهان ما نظاره گر نشسته اید
آری این منم که در دل سکوت
نامه های عاشقانه پاره میکنم
ای ستاره ها اگر به من مدد کنید
دامن از غمش پر از ستاره میکنم
با دلی که بوئی از وفا نبرده است
جور بیکرانه و بهانه خوشتر است
در کنار این مصاحبان خودپسند
ناز و عشوه های زیرکانه خوشتر است
ای ستاره ها چه شد که در نگاه من
دیگر آن نشاط و نغمه و ترانه مرد؟
ای ستاره ها چه شد که بر لبان او
آخر آن نوای گرم عاشقانه مرد؟
جام باده سرنگون و بسترم تهی
سر نهاده ام بر روی نامه های او
سر نهاده ام که در میان این سطو ر
جستجو کنم نشانی از وفای او
ای ستاره ها مگر شما هم آگهید؟
از دو روئی و جفای ساکنان خاک
کاین چنین به قلب آسمان نهان شدید
ای ستاره ها ، ستاره های خوب و پاک
من که پشت پا زدم به هر چه هست و نیست
تا که کام او زعشق خود وا کنم
لعنت خدا به من اگر به جز وفا
زین سپس به عاشقان با وفا کنم
ای ستاره ها که همچو قطره های اشک
سر به دامن سیاه شب نهاده اید
ای ستاره ها کز آن جهان جاودان
روزنی بسوی این جهان گشاده اید
سلام به دوستای گلم 
سلام مخصوص هم به بهترینم 
من این وبلاگو فقط واسه اون ساختم ؟ خودش میدونه کی ؟ پس شما نپرسین
هر کسی رو که دوسش داری آزادش بذار تا بره
اگر برگشت٬ بدون که همیشه باهات می مونه
ولی اگر رفت و دیگر بر نگشت
غمشو نخور که جدایی از اون بهتره
