B زندگی بدون تو یعنی هیچ

ستاره ی درخشان من

که در قلب اسمان

عاشق ماه شدی

و می درخشی

من در انتظار دیدنت

تنهایی ام را

در اغوش گرفته ام

وکنار قلبم نشسته ام

تا تو بیایی

و فاصله ها

جای خود را

به نگاههایی بدهند

که از عشق لبریزند..........

مچ دستم را جلو بردم

بر صفحه ی ساعت سه بار بوسه زدم

تا شاید زمان تند تر حرکت کند

اما عقربه ها همچنان با آرامش می رفتند

لحظه ی دیدار فرا رسید.......

بر ساعت هزاران بار بوسه زدم

تا زمان کند تر بگذرد اما...

باز هم عقربه ها همچنان با سرعت می تاختند

ای روزهای خوب که در راهید!

ای جاده های گمشده در مه!

ای روزهای سخت ادامه!

از پشت لحظه ها به در آیید!

ای روزهای آفتابی!

ای روز آمدن!

ای مثل روز

آمدنت روشن!

این روزها که می گذرد

هر روز

در انتظار آمدنت هستم!

اما

با من بگو که آیا

من نیز

در روزگار آمدنت هستم؟؟؟

دلم در سینه احساس غریبی می کند

         بهانه می گیرد

            تو را می خواهد

    تو نیستی و بجز خوشبختی

                     همه چیز اینجا هست

             می نویسم....

     امشب نیز چون تمام شبها دلم هوایت را کرده است....

چه کنم دست خودم نیست! تو شدی تموم دنیام!

از تو می گریزم اما ! باز می بینم تو رو می خوام!

چه کنم دست خودم نیست ! دستام از تو می نویسه!

هر چی خط می زنم عشقو، باز دلم به تو حریصه!

به خدا دست خودم نیست ! از نگاهت مست مستم!

هی می خوام بگذرم از تو ، ولی باز عاشقت هستم!

من نمی خوام! دست من نیست! اما هرشب روبرومی!

زدی خیمه روخیالم !مث این شب ، نا تمومی!

نمی خوام تو رو ببینم ! شاید از یادم بری باز!

اما هر لحظه که نیستی ، می کنم گریه رو آغاز!

عاشقم ! دیوونه تو ! به خدا دست خودم نیست!

آسمون دل خسته م ، این روزا ابری ابریست!

تو شدی تموم حرفام ! رخنه کردی توی جونم!

معنی این همه عشقو ، به خدا من نمی دونم!

به خدا دست خودم نیست ! کار روزگاره انگار

که تو چشمای غریبت، می خورم به خط تکرار!

چه کنم دست خودم نیست ! شدی آواز شبونم!

اسمتو جای ترانه ، با چه بغضی من می خونم!

   و قلب را  مورد محاکمه قرار داده بودندکه چرا عاشق شدی

     قلب در مقام دفاع از خود برامد رو به چشم ها کرد وگفت

    رو به پاها کرد وگفت مگر شما نبودید که هر روز به سوی او

      می شتافتید رو به دستها کرد و گفت مگر شما نبودید که هر

     روز به او گل میدادید به لبها رو کرد وگفت شما بودید که هر

          و عشق تبعید به دورترین نقطه مغز یعنی فراموشی شد

چشم چشم دو ابرو ، نگاه من به هر سو ، پس چرا نيستي پيشم ؟

نگاه خيس تو كو؟ گوش گوش دو تا گوش ، دو دست باز يه آغوش ، بيا بگير قلبمو ،

يادم تو را فراموش ، چوب چوب يه گردن ، جايي نري تو بي من ، دق مي كنم مي ميرم ،

اگه دور بشي از من ، دست دست دو تا پا ، ياده تو مونده اينجا، يادت مياد كه گفتي :

بي تو نمي رم هيج جا

قلب من در قلب تو در جان توست ، قلب من در هر كجا خواهان توست،

 قلب من در قلب تو خورده گره ، نكند ناز كني باز كني اين دو گره

ما كه مي ترسيم از هجرت دوست كاش مي دانستيم روزگاري كه به هم نزديكيم

چه بهايي دارد ، كاش مي دانستيم حس دلتنگي هر روز غروب چه دليلي دارد.

به خاطر روی زیبای تو بود


که نگاهم به روی هیچ کس خیره نماند


به خاطر دستان پر مهر و گرم تو بود


که دست هیچ کس را در هم نفشردم


به خاطر حرفهای عاشقانه تو بود


که حرفهای هیچ کس را باورنداشتم


به خاطر دل پاک تو بود


که پاکی باران را درک نکردم


به خاطر عشق بی ریای تو بود


که عشق هیچ کس را بی ریا ندانستم


به خاطر صدای دلنشین تو بود


که حتی صدای هزار نی روی دلم ننشست


و به خاطر خود تو بود


که خودم را فراموش کردم


ودر دریای عشقت غوطه ور ساختم


اری به خاطر تو ای نازنینم

تو را در خویش پیدا کردم امشب

و ساعت ها تماشا کردم

به عشقت قانع ام دیگر چه می خواهم...؟!

تمام واژه ها را می برم از یاد...

خودم را با تو معنا می کنم امشب!